بگيءَ واري جو ڀاءُ
مختصر ريخته ڪھاڻي
ڪھاڻيڪار: سعادت
حسن منٽو
سنڌيڪار: انجنيئر
عبدالوھاب سھتو
سيد
غلام مرتضيٰ جيلاني، منھنجو سنگتي آھي. مون وٽ اڻيھي ايندو آھي. پَھَرَن جا پَھَرَ
ويٺو ھوندو آھي. چڱو خاصو پڙھيل ڳڙھيل آھي. کانئس ھڪ ڏھاڙي پڇيم؛ ”شاھ جي! اوھان
پنھنجي حياتيءَ جو ڪو دلچسپ واقعو ته ٻڌايو!“
شاھ جيءَ
ھڪڙو وڏو ٽھڪ ڏنو؛ ”منٽو صاحب! منھنجي حياتي دلچسپ واقعن سان ڀري پئي آھي. ڪھڙو
واقعو تو کي ٻڌائي ڪھڙو ٻڌايان؟!“
مون
چيس؛ ”جيڪو اوھان جي ذھن تي تري آيو ھجي، سو ئي ٻڌايو.“
شاھ جي
مرڪيو؛ ”اوھان مون کي وڏو پرھيزگار ماڻھو سمجھندا ھوندئو! اوھان کي خبر ئي ناھي ته
ڏھن ورھين تائين ڏينھن رات شراب پيتو اٿم ۽ وڏيون رنگ رليون ڪيون اٿم. ھاڻ جيئن ته
دل کڄي وئي آھي، تنھن ڪري مون اھي شغل ئي ڇڏي ڏنا آھن.“
