ھُوءَ
مختصر ڪهاڻي
ڪھاڻيڪار: مشتاق ڪاملاڻي
جنهن
ويل هُو کٽ تان هيٺ لٿو، سڀ اگهور ننڊ ۾ هئا پير پير ۾ وجهندو، هُو نازان جي کٽ وٽ
اچي بيٺو. بتيءَ جي روشنيءَ ۾ نازان جو کليل منهن، مهاريءَ مان چٽو ڏسڻ ۾ پئي آيو.
باقي بت ڪڪرائين اجرڪ پيل هيس. چتائي ڏٺائين ته ٻيئي هٿ سيرانديءَ ڪيو هوءَ ننڊ ۾
الوٽ هئي. من ۾ ڄڻ ڪاني جي ڪا ڇيت چڀي ويس. ڪنبندڙ چپن جي ڪُنڊن وٽ به ڳوڙها ڳڙي
اچي بيٺا.
ٻاهر
اڱڻ وٽ نڪري آيو. مٽيءَ جي ٺهيل ڪٽهڙي تي، ڀت کي ٽيڪ ڏئي، آليون اکيون تارن ۾
کپائي ڇڏيائين.






