Monday, September 4, 2017

ڪباب - عبدالواحد سومرو

ڪباب
ڪهاڻي
عبدالواحد سومرو
هڪ ڪالوني جنهن ۾ ڪنڊ تي بنگلو آ ٻاهران ڪافي کليل ميدان در جي ڀرسان گارڊ گهرن جي نظرداريءَ لاءِ موجود گهر ۾ هڪ جوڙي پنهنجي ننڍرن ٻارڙن سان گڏ رهائش پذير  آهي. گهر جو مرد ذميوار، سيلف ميڊ شخصيت جنهن هي سڀ ڪجهه پنهنجي ٻل تي ٺاهيو آ، هينئر ڪار ۾ اچي در تي رڪجي ٿو ته سيڪيورٽي گارڊ اٿي اچي سلام ڪندو وڏو لوهو گيٽ کولي ٿو. هي صاحب بنگلي جي اندر ڪار روڪي اندر هليو ٿو وڃي.

سچل سرمست ان سچل ڪانفرنس - زيب سنڌي

سچل سرمست ان سچل ڪانفرنس
زيب سنڌي
سچل سرمست جنهن وقت هال ۾داخل ٿيو، ان وقت ادبي ڪانفرنس ۾ مشاعرو پنهنجي پوري عروج تي هو. اسٽيج تي ڊائيس جي پويان بيٺل بندري قد وارو شاعر، جنهن جو هال ۾ ويٺلن کي چهرو نه، پر فقط سندس مٿي تي ٻڌل طُرو ڊائيس مٿان نظر اچي رهيو هو، اهو ڪيڪڙاٽ ڪري پنهنجو ڪلام پيش ڪري رهيو هو، ”سچل سارو سچ.... سچ سارو سچ..... سچل سارو سچ...!“

مرڪ تي منع

مرڪ تي منع
سندري اتمچنداڻي
لنبي عرصي کان پوءِ ٿي ھئي پڪنڪ، چترڀڄ ڪيترو وقت ٻيڙيءَ کان پرتي ويندڙ پاڻيءَ کي تڪي رھيو ھو. اوچتو راڻيءَ طرف منھن ڪري چيائين، “مون کي لڳي ٿو، تو کي منھنجي باري ۾ ڪائي غلط فھمي ٿي آھي...”
راڻيءَ جي پلڪن جا سورج مکي اڌ گول ڪجھه دير چترڀڄ کي تڪيندا رھيا. پڇيائين، “ڇو ٿو لڳي توکي ائين؟”

Friday, August 18, 2017

سخاوت ته حاتم طائيءَ جي - انجنيئر محمد عرفان

سخاوت ته حاتم طائيءَ جي
(نصيحت آموز ڳالھ)
انجنيئر محمد عرفان
حاتم طائيءَ کان ڪنهن پڇيو؛ ”توهان ڪڏهن ڪنهن جي سخاوت تي متاثر يا لاجواب ٿيا؟ يا پاڻ کي ان کان گھٽ محسوس ڪيو؟“

Saturday, August 12, 2017

”....“ کان پھرين ۽ پوءِ! - مٺل جسڪاڻي

.... کان پھرين ۽ پوءِ!
(مختصر ڪھاڻي)
مٺل جسڪاڻي
.... جو مطلب؛ شادي قطعي ڪونھي! يعني ان کي، ”شاديءَ“ کان پھرين ۽ پوءِ، نه پڙھبو. البته خال کي اگر ڀربو ته، اتي لفظ چونڊ ايندو!
 تازي چونڊ ڀلي ته س ا س جي مرڪزي چونڊ ٿي آھي، پر ضروري نه آھي، ته س ا س جي ميمبر ۽ غير ميمبر شاعرن ۽ اديبن، دانشورن ۽ مبصرن وانگر آئون به ڪو ان حوالي سان پيو لکان. نه! ائين نه سمجھو ته بھتر! پر جي ائين سمجھو، ته به راض-وارا آھيو!

Monday, August 7, 2017

اديبن جا قسم - امام راشدي

اديبن جا قسم
سڀڪو پنهنجو پاڻ سُڃاڻي
امام راشدي
اديب سماج جو خيرخواه ۽ آئيڊيل هوندو آهي. اديب جي اهميت، سياست يا صحافت کان مٿانهين آهي. ڇاڪاڻ ته ادب قومن جي ميراث ۽ سڃاڻپ هوندو آهي. اديب جي اهميت، دنيا ۾ تسليم ٿيل آهي. ادب، قومن جي عُروج ۽ زوال سان گڏ، انقلابي عمل ۾ ڀرپور ڪردار ڪندو رهيو آهي. اديب، سماج کي سُڃاڻپ ڏيندو آهي. هُو امن، محبت ۽ پيار جو پيامبر بڻجي، زندگيءَ ۾ خوشيون ڀرڻ جي ڪوشش ڪندو رهندو آهي.

Sunday, August 6, 2017

هاريا ويڄ مياس - رئوف عباسي

هاريا ويڄ مياس
هدايت منگيءَ جو ادبي فن پارو
رئوف عباسي
لکڻ جو ڪارج اڄ جي دور ۾ ذاتي نمائش کان وڌ ناهي رهيو. هي دور ڪو سعادت حسن منٽو ۽ عصمت چغتائيءَ جو ناهي رهيو جو ڪو انهن ليکڪن جي لکڻين کي پڙهي، تبصرو يا تبرو ڪري، آخر ۾ کين ڪورٽ سڳوريءَ ۾ گهلي وٺي وڃي. ادب ۾ مزاحمت جو باب بند ٿيو. باقي لکڻ وارا لکندا رهندا، پڙهڻ وارا پڙهندا رهندا.
چاچو هدايت منگي، هڪ روشن ضمير، صحافتي دؤر جو زندهه جاودان ڪردار هو. هو جتي رهيو، جنهن سان رهيو، مڪمل وابستگيءَ سان رهيو.