Friday, August 18, 2017

سخاوت ته حاتم طائيءَ جي - انجنيئر محمد عرفان

سخاوت ته حاتم طائيءَ جي
(نصيحت آموز ڳالھ)
انجنيئر محمد عرفان
حاتم طائيءَ کان ڪنهن پڇيو؛ ”توهان ڪڏهن ڪنهن جي سخاوت تي متاثر يا لاجواب ٿيا؟ يا پاڻ کي ان کان گھٽ محسوس ڪيو؟“

Saturday, August 12, 2017

”....“ کان پھرين ۽ پوءِ! - مٺل جسڪاڻي

.... کان پھرين ۽ پوءِ!
(مختصر ڪھاڻي)
مٺل جسڪاڻي
.... جو مطلب؛ شادي قطعي ڪونھي! يعني ان کي، ”شاديءَ“ کان پھرين ۽ پوءِ، نه پڙھبو. البته خال کي اگر ڀربو ته، اتي لفظ چونڊ ايندو!
 تازي چونڊ ڀلي ته س ا س جي مرڪزي چونڊ ٿي آھي، پر ضروري نه آھي، ته س ا س جي ميمبر ۽ غير ميمبر شاعرن ۽ اديبن، دانشورن ۽ مبصرن وانگر آئون به ڪو ان حوالي سان پيو لکان. نه! ائين نه سمجھو ته بھتر! پر جي ائين سمجھو، ته به راض-وارا آھيو!

Monday, August 7, 2017

اديبن جا قسم - امام راشدي

اديبن جا قسم
سڀڪو پنهنجو پاڻ سُڃاڻي
امام راشدي
اديب سماج جو خيرخواه ۽ آئيڊيل هوندو آهي. اديب جي اهميت، سياست يا صحافت کان مٿانهين آهي. ڇاڪاڻ ته ادب قومن جي ميراث ۽ سڃاڻپ هوندو آهي. اديب جي اهميت، دنيا ۾ تسليم ٿيل آهي. ادب، قومن جي عُروج ۽ زوال سان گڏ، انقلابي عمل ۾ ڀرپور ڪردار ڪندو رهيو آهي. اديب، سماج کي سُڃاڻپ ڏيندو آهي. هُو امن، محبت ۽ پيار جو پيامبر بڻجي، زندگيءَ ۾ خوشيون ڀرڻ جي ڪوشش ڪندو رهندو آهي.

Sunday, August 6, 2017

هاريا ويڄ مياس - رئوف عباسي

هاريا ويڄ مياس
هدايت منگيءَ جو ادبي فن پارو
رئوف عباسي
لکڻ جو ڪارج اڄ جي دور ۾ ذاتي نمائش کان وڌ ناهي رهيو. هي دور ڪو سعادت حسن منٽو ۽ عصمت چغتائيءَ جو ناهي رهيو جو ڪو انهن ليکڪن جي لکڻين کي پڙهي، تبصرو يا تبرو ڪري، آخر ۾ کين ڪورٽ سڳوريءَ ۾ گهلي وٺي وڃي. ادب ۾ مزاحمت جو باب بند ٿيو. باقي لکڻ وارا لکندا رهندا، پڙهڻ وارا پڙهندا رهندا.
چاچو هدايت منگي، هڪ روشن ضمير، صحافتي دؤر جو زندهه جاودان ڪردار هو. هو جتي رهيو، جنهن سان رهيو، مڪمل وابستگيءَ سان رهيو.

بي اي سي - مٺل جسڪاڻي

بي اي سي
مختصر ڪھاڻي
مٺل جسڪاڻي
دعا سلام بعد تعارف جو سلسلو شروع ٿيو ته مون واري پراڻي دوست، ساڻس گڏ آيل نوجوان جو تعارف ڪرائيندي چيو؛ ”ھن عمر ۾ به غزل جو بھترين شاعر آھي. سندس نظم به شاھڪار آھن. پاڻ تعليم ۾ به ’بي اي سي‘ آھي.“
مون ’بي اي سي‘ لفظ ٻُڌي، حيرت مان پڇيس؛ ”ڇا؟ ’بي اي سي‘؟“

Saturday, July 29, 2017

شهزادي رابيل

شهزادي رابيل
ٻاراڻي ڪھاڻي
هڪڙو هو بادشاهه، جنهن کي رب جو ڏنو سڀ ڪجهه هو، پر اولاد ڪو نه هئس. ان ڪري پاڻ ۽ سندس راڻي، غم ۾ گذاريندا هئا. هڪڙي ڏينهن هڪڙو، فقير بادشاهه وٽ آيو، جنهن کيس چيو ”تو کي جلد هڪڙي ڌيءَ ڄمندي، پر تنهنجي زال ان جي ڄمڻ کانپوءِ جلدي مري ويندي.“
ائين ٿيو، جيئن فقير چيو ھيو. جلد ئي راڻيءَ کي ڌيءُ ڄائي. راڻي، ڌيءُ جي ڄمڻ وارن سورن ۾ ئي مري وئي. بادشاهه کي جيتري ڌيءُ جي ڄمڻ جي خوشي ٿي، اوترو ئي زال جي مرڻ جو ڏک به ٿيس.

Friday, July 28, 2017

لومڙيءَ جو پُڇ- سليم سهتو

لومڙيءَ جو پُڇ
سليم سهتو
پراڻي زماني جي ڳالهه آهي، ته ڪنهن ڳوٺ ۾ هڪ پوڙهي مائي رهندي هئي. هڪ ڏينهن ٻڪري ڏُهڻ کان پوءِ، ڏڌل کير وارو ٿانءُ رکي، کير اُٻارڻ لاءِ ڪاٺيون کڻڻ وئي.
اتفاق سان هڪ لومڙيءَ جو اتان گذر ٿيو، ان جو کير سان ڀريل ٿانءُ ڏٺو، سو فوراً ان ۾ منهن وجهي لَڪ لَڪ ڪري سڄو کير پي وئي.