ڀُڻُ ڀُڻُ - ممتاز لوهار

ڀُڻُ ڀُڻُ

مختصر ڪهاڻي

ممتاز لوهار

”عادتون عضوو هونديون آھن، ان ڪري پاڻ کي عجيب ناهن لڳنديون. ٻيا محسوس ڪرائيندا آھن.“ پنهل چپن ۾ ڀُڻ ڀُڻ ڪندو هلندو رهيو. ”سڀ چوندا آھن ته مان پنهنجي مُنهن اڪيلو چپن ۾ ڪجھ ڳالهائيندو رهندو آھيان. کڏ ۾ وڃي پَون. جيئن وڻين تيئن سمجهن. ڀلا گهر جون ڳالهيون رڙيون ڪري سڀني کي ٻڌايان ڇا؟“

نڪ ڀڳل مورتي - عيسيٰ ميمڻ

نڪ ڀڳل مورتي

مختصر ڪهاڻي

عيسيٰ ميمڻ

شاموءَ پنهنجي زندگيءَ جا ايڪويهه سال، مُهين جي دڙي تي ملازمت ڪندي گذاريا هئا. مُهين جي دڙي جي زبون حال وانگر هن جي قسمت به کنڊرن جيان هئي. ڪڏهن به هن سک جو ساهه نه کنيو هو. پگهار ايتري به نه هئس جو مهيني ماسي گوشت مڇيءَ جو ذائقو چکي سگهي. گهر ۽ ٻارن جون هن سان هر وقت شڪايتون رهڻ لڳيون هيون. پر هو چاهيندي به افسوس کان سواءِ ڪجهه به نه ٿي ڪري سگهيو. ڇاڪاڻ ته، ايمانداري هن جي رڳ رڳ ۾ شامل هئي. جنهن ڪري هن ڪڏهن به چور رستي ذريعي پئسا حاصل ڪرڻ حرام پئي سمجهيو. ور نه ته هن پنهنجي اڳيان، دڙي تي ڪيترن ئي نون ڀرتي ٿيل ملازمن کي امير ٿيندي ڏٺو هو.

شينھن کان حصو ڪير گھرندو؟ محمود شام

شينھن کان حصو ڪير گھرندو؟

محمود شام

شينهن، بگهڙ ۽ لومڙي گڏجي شڪار تي نڪتا. کين شڪار ۾ نيل ڳئون، جهنگلي ٻڪرو ۽ سيهڙ ئي هٿ آيا.

شينهن ڏٺو ته بگهڙ ۽ لومڙي به شڪار ۾ پنهنجي حصي جي خواهش رکن ٿا. هُن اُنهن جي نيتن جو اندازو لڳائي پهريان بگهڙ کي سڏايو ته هو انصاف سان ورهاست ڪري.

سنڌي ڪهاڻيون ۽ معاشري جو هاڻوڪو منظر آغا نور محمد پٺاڻ

سنڌي ڪهاڻيون ۽ معاشري جو هاڻوڪو منظر

آغا نور محمد پٺاڻ

ڪجھه ڏينهن اڳ اسانجي اسلام آباد ۾ قائم ٿيل انڊس ڪاٽيج لائبرري لاءِ سنڌي ٻولي جي هڪ منفرد ڪهاڻيڪار ۽ پاڪستان ٽيليويزن جي اڳوڻي پروڊيوسر بادل جمالي جو تازو ڪهاڻين جو مجموعو ”اويلو مسافر“ ٽپال جي ذريعي پهتو. هي ڪتاب سکر جي ماءِ پبليڪيشن پاران هن سال 2017ع ۾ شايع ٿيو آهي ۽ هي ان اشاعتي اداري جو 43 نمبر ڪتاب آهي. هي ڪتاب ليکڪ پنهنجي پياري ادبي دوست محمد علي پٺاڻ کي ارپيو آهي جيڪو پاڻ به ڪهاڻي، ناول ۽ شاعري جي ميدان ۾ هڪ وڏي مانائتي حيثيت رکي ٿو. هن ڪتاب ۾ 8 ڪهاڻيون شامل آهن.

چاچي جاڙي جي مينھن - فياض امر ٻرڙو

چاچي جاڙي جي مينھن

مختصر ڪھاڻي

فياض امر ٻرڙو

چاچي جاڙي خان جي ڀلي مينھن چورائجي وئي. پير کنيا ويا. پيراڍي وڃي ”کوچر خان“ جي گهر وٽ ڇيھ ڪيو. ھاڻي مسئلو ٿيو ته ڪير کوچر کي چوي ته؛ ”ابا مينھن وراءِ ٻيلي...“ ڇو ته ھمراھ ڪجھ ڏنگو ھئو. وري ساڳي برادريءَ جي ڪري ڪجي ته ڇا ڪجي!

ابا، خدا وري اھڙو خير ڪيو جو حد جي چونڪيءَ تي نئون صوبيدار اچي ويو. جنھن اعلان ڪيو ته جتي به ڪو ڏوھ ٿئي ته چپ چپات ۾ اسان تائين ڇڙو اطلاع ڪريو.. باقي اسان ڄاڻون ڏوھي ڄاڻي!

بدليل صورتحال ۽ گذريل ڏهاڪي جي سنڌي ڪهاڻي - ڊاڪٽر جڳديش لڇاڻي

بدليل صورتحال ۽ گذريل ڏهاڪي جي سنڌي ڪهاڻي

ڊاڪٽر جڳديش لڇاڻي

سنڌي ساهتيه ۾ ڪنهن حد تائين ان راءِ سان هم شريڪ ٿي سگهجي ٿو ته شاعريءَ کانپوءِ ڪهاڻي ئي ادب جي هڪ سٻل ادبي صنف آهي. سنڌي ڪهاڻي ارتقا پذير آهي ۽ سدائين حالتن ۽ ماحول جي اثر هيٺ لاڳيتو ارتقائي عمل ۾ آهي. 19 صديءَ جي پڇاڙيءَ ۾ ڪهاڻيءَ جي اوائلي نموني جي شروعات ٿي ۽ 20 صديءَ ۾ مواد ۽ اڻت بڻت جي لحاظ کان ڪهاڻيءَ ۾ انيڪ/ اڪيچار تجربا ٿيا. ڪهاڻيءَ جي مختصر ڪئنواس ۾ حياتيءَ جا ڪيترائي رنگ ڀريا ويا آهن. مان اهو عرض ڪري چڪو آهيان ته هيءُ رجحان قديم به آهي ته جديد به. اهو ان ڪري جو انسان ازل کان ئي پاڻ کي سمجھڻ جي ڪوشش ۾ سرگردان رهيو آهي. جديد علم جي ادب به ان ڪوشش جو ئي نتيجو آهي. اڳتي هلي انهيءَ قديم ۽ جديد تجربي جي روشنيءَ ۾ سنڌي ڪهاڻيءَ کي سمجھڻ جي ڪوشش ڪبي.

پوڙهو - ٽالسٽاءِ- طفيل مگسي

پوڙهو

ڪهاڻي

ٽالسٽاءِ

طفيل مگسي

ننڍڙن ٻارڙن کي راند ڪندي اَنَ جي داڻي جيتري هڪ شيءِ هٿ لڳي. جنهنجو مقدار ڪڪڙ جي آني جي برابر هو. هڪ واٽهڙو انهيءَ عجيب و غريب شيءِ کي ٻارڙن کان هڪ پئسي ۾ خريد ڪري ورتو ۽ شهر اچي ڪري ان کي بادشاھ وٽ هڪ عجيب شيءَ طور وڪڻي ڇڏيائين.