ياد جي وِير
مختصر ڪهاڻي
امداد ڪانهيو
نظر کي دل جو دورو ٿي پيو ۽ هُو
اچانڪ هليو ويو! نوبنو ماڻهو جي اچانڪ وڇوڙي جو يقين ڪرڻ ڪيڏو اوکو هو!
نظر جي تڏي تي ويٺي سڀن نظر جون
ساروڻيون پئي ساريون پر جڏهن وڏيرو نياز اُٿيو ۽ پنهنجي گهر روانو ٿيو ته واحد جي اکين
۾ ڳوڙها تري آيا.
