آيل اُن نه وسهان
نسيم ٿيٻو
هي راتيون هي موسم کلڻ تنهنجو کلائڻ
مون کي ڀل وسارج نه سوچ سي وسارڻ
جگديش گل ۽ مکڙيون وينا جي اڳيان ٽيبل تي اچي رکيا.
”وينا هي گل مون تو لاءِ آندا آهن. منهنجي دل گهريو چيم پنهنجي وينا
لاءِ ڪجهه وٺندو وڃان.“
”پر. هي ته ڪنهن باغ منجهان پٽيل ٿا ڏسجن.“
”تو ڪيئن سمجهيو. ؟“ جگديش وينا کي پيار منجهان گهوريندي چيو.
