چانديءَ جو اَڻَ اُجريل
ڳَھُ - ڊائري
ڪتاب ڪھاڻي
ذوالفقار ناصر ساريو
محبت
طوفان جيان عجيب وٿ آ، خبر ئي نه پئي ته اڀري اچي، خبر ئي نه پئي ته لهي وڃي. غير
يقيني اهڙي جهڙو هوا جو رخ، ويٺي ويٺي بدلجي وڃي.
محبت
فاني، بي بقا، نا پائيدار آهي.
هي
عارضي ملاقاتن جو نالو آهي. ٿورڙو شڪ ۽ غلط فهمي، پراڻي کان پراڻي دلبري کي ختم
ڪري ٿا ڇڏين.
محبت
انسان کي هميشه وارو روڳ ڏئي پاڳل بڻائي ٿي ڇڏي. محبت جو روڳ انسان پاڻ کي پاڻ
رسائي ٿو. انسان پنهنجي زندگي کي محبت جي زهر سان پاڻ ئي ڀري ڇڏي ٿو. هن روڳ ۾ پاڻ
کي بي قابو ڪري ڇڏڻ بزدلي نه آهي ته ٻيو ڇاهي؟
