ڌرتيءَ جي ڌوڙ، آسمان جا تارا
امر جليل
ڳوٺ موٽيو ته سيراج ٻڌايس، ”شاھو، باليءَ جي پيٽ ۾ تنهنجو ٻار آھي!“
مسلسل خيالن جا سلسلا شاھوءَ جي دماغ کي وڪوڙي ويا. ھڪ غريب، مسڪين ۽ مفلس ڀيلياڻي ھن لاءِ مسئلو ٿي پيئي. ھڪ آزاد، بي پرواھ شخص جي پيرن ۾ ڄڻ زنجير پئجي وئي.
ھڪ ان ڏينهن کي ملامت ڪرڻ لڳو، جنهن ڏينهن ڀيلن جي ٽوليءَ روھڙي اسٽيشن ٻاھران گھانگھوٽي ميدان ۾ پنهنجا پکا ۽ جھڳيون اڏيون ھيون. منجھن بالي به ھئي، ميري، گدلي، جوئن واري بالي.
انهن ڏينهن ۾ شاھو وئڪيشن گذارڻ لاءِ ڳوٺ آيو ھو.
