Sunday, May 8, 2016

زيب النساءِ - عروج جسڪاڻي

زيب النساءِ
عورتن لاءِ انمول تحفو
عروج جسڪاڻي
”زيب النساءِ“ ڪتاب سائين محمود مغل جو لکيل آهي. اها هڪ طويل ڪهاڻي آهي، جنهن ۾ ڪيتريون ئي ڪهاڻيون آهن. انهيءَ ڪهاڻي ۾ سماج جو حقيقي عڪس نظر اچي ٿو. انهي ڪتاب ۾، هر هڪ ڳالهه ۾ ڪو نه ڪو مقصد آهي. اهو ڪتاب پڙهي مون گهڻو ڪجهه پرايو، بلڪ اهو پڙهي مونکي به زيب النساءِ ٿيڻ جو شوق پيدا ٿيو آهي.


انهيءَ ڪتاب ۾ هر هڪ لکيل ڳالهه دل تي لڳي. مون کي يقين ڪو نه ٿو اچي، ته انهيءَ ڪتاب جو ليکڪ هڪ عورت نه پر مرد آهي. عورت کي سمجهڻ تمام مشڪل ڪم آهي ۽ هڪ مرد ٿي، ڪنهن عورت جي خيالن ۽ سوچن کي بيان ڪرڻ، ان کان به وڌيڪ مشڪل ڪم آهي. پر هن ڪتاب ۾ اهي سڀ ڳالهيون لکيل آهن، جيڪي عورت بيان نه ٿي ڪري سگهي.
ان ڪهاڻي ۾ مونکي نصيبان جو ڪردار تمام گهڻو وڻيو. ڇو ته هوءَ بظاهر ته انهن ڳالهين کان، زندگيءَ جي انهن تلخ تجربن کان بيخبر لڳندي هئي، پر هن جي اندر ۾ اهو سڀ لڪيل هيو. هوءَ نهايت ئي عقلمند ڇوڪري هئي. هوءَ هر هڪ ننڍڙي ڳالهه، بظاهر ته کلي ٽاري ڇڏيندي هئي، پر اندر ۾ انهن ننڍڙين ڳالهين جي پٺيان وڏا وڏا مقصد به ڳولهي لهندي هئي.
زيب النساءِ به هڪ اهڙي ڇوڪري هئي، جيڪا عمر کان اڳ وڏي ٿي چڪي هئي. ان جي ننڍڙي دماغ ۾ وڏا وڏا خيال ۽ سوچون گردش ڪنديون هيون. پر اڪثر هو غلط سوچيندي هئي. مونکي هن جون اڪثر سوچون غلط لڳنديون هيون. هن کي پاڻ تي اعتماد نه هو. هوءَ پاڻ کي ڪمزور سمجھندي هئي. پر منهنجي خيال ۾ جن حالتن مان هوءَ گذري رهي هئي، ان ۾ هن کي مضبوط رهڻ کپي ها ۽ وڏي ۾ وڏي ڪمزوري ته پاڻ تي اعتماد نه هجڻ ئي هوندي آهي. زيب النساءِ انهن حالتن کي منهن ڏئي ته وئي هئي، پر جيترو مضبوط هن کي رهڻ کپي ها، ايتري هوءَ هئي ڪو نه. هوءَ هميشه ننڍي ننڍي ڳالھ تي گھڻو سوچيندي هئي. اهو ته صحيح آهي، پر هن کي سوچ به اهڙي رکڻ کپي ها، جنهن سان هو وڌيڪ مضبوط رهي سگھي ها، پر بهرحال زيب النساء ڪردار به تمام تمام سٺو هو. نيٺ ته هوءَ وقت گذاري وئي ۽ پنهنجون ذميواريون به تمام سٺي طريقي سان نڀايائين. پنهنجي پيءُ جي يقين کي ٽٽڻ نه ڏنائين ۽ همت نه هاريائين.
مون هن ڪتاب کي جنهن مهل ڏٺو، ته اتي ئي ويهي پڙهڻ شروع ڪيم. ان جا ٻه سبب هئا. هڪ ته هن ڪتاب جو ٽائيٽل اهڙو هو، جو اھو ڏسندي ئي هر ڇوڪريءَ کي پڙهڻ گھرجي ۽ ٻيو سبب اهو هو، ته هن ڪتاب جو ليکڪ سائين محمود مغل هو. انهن جون لکڻيون مونکي ڏاڍيون وڻنديون آهن.
سائين جو هڪ ڪتاب مون اڳ ۾ به پڙهيو هيو. جنهن ۾ ٻه ناول هئا. ان ڪتاب جو نالو هو ”محبتن جا ٻه ناوليٽ“. ان ڪتاب کي پڙهڻ کانپوءِ، بس، سائين جن جو نالو ڏسي ئي، انهن جي هر لکڻي شوق سان پڙهندي آهيان ۽ جڏهن زيب النساءِ ڪتاب پڙهيم، ته منهنجي دل نه پئي چيو، ته هيءُ ڪتاب ختم ٿئي. بس، دل چيو پڙهندي وڃان ۽ بار بار پڙهان.
آئون سائين جن جي تمام گھڻي شڪرگذار آهيان، ته انهن اهو ڪتاب لکي، اسان کي علم ڏنو ۽ زندگي جيئڻ جو سليقو سيکاريائين ۽ اهو ته هر مشڪلات ۽ وڏن وڏن مسئلن کي ڪيئن منهن ڏجي ۽ عورت ٿي ڪري، گهر کي ڪيئن سنڀالجي. ڪيئن همت ڪري، اهڙين حالتن ۾ ثابت قدم رهي، مسئلن کي منهن ڏجي.
حقيقت ۾ زيب النساءِ صرف هڪ ڪهاڻي نه، بلڪ عورتن لاءِ هڪ انمول ۽ قيمتي تحفو آهي، جيڪو زندگيءَ جي اهڙين مشڪل حالتن ۾ تمام گھڻو مددگار ثابت ٿيندو ۽ انهن کي مضبوط رکندو...

No comments:

Post a Comment